در جمهوری اسلامی ایران، هرج و مرج درونی و خودمختاری ارگانهای دولتی که از قرار معلوم، هر یک برای خود دولتی مجزا هستند، به نقطهای رسیده است که دیگر ظاهر قضیه را هم نمیتوانند حفظ کنند. و آشکارا اعتبارِ به اصطلاح قانونی یکدیگر را به زیر سوال بردهاند.
اتفاقی که روز سهشنبه این هفته در منازعات مجلس و قوهی اجرایی رژیم رخ داد، تاکنون در جمهوری اسلامی سابقه نداشتند. گویا بر طبق قوانین جمهوری اسلامی، مجلس میتواند وزرا را احضار و آنها را مورد سوال و استیضاح قرار دهد و این وزرا و رئیس آنها موظف به پاسخگوییاند.
اکنون اما چنین نیست. هیات دولت به رهبری احمدینژاد، اعتباری برای مجلس و تصمیمات آن قائل نیست. این تصمیمات را اجرا نمیکند و حتا وزرایی را که برای پاسخگویی به مجلس فراخوانده شدهاند، برای بیاعتبار کردن بیشتر این ارگان رژیم، از پاسخگویی به مجلس منع میکند.
تحقیری برای مجلس رژیم بالاتر از این نیست که وزیری را برای استیضاح به این ارگان فرا خواند، اما او از حضور در این جلسه امتناع ورزد.
اتفاقی که روز سهشنبه این هفته در منازعات مجلس و قوهی اجرایی رژیم رخ داد، تاکنون در جمهوری اسلامی سابقه نداشتند. گویا بر طبق قوانین جمهوری اسلامی، مجلس میتواند وزرا را احضار و آنها را مورد سوال و استیضاح قرار دهد و این وزرا و رئیس آنها موظف به پاسخگوییاند.
اکنون اما چنین نیست. هیات دولت به رهبری احمدینژاد، اعتباری برای مجلس و تصمیمات آن قائل نیست. این تصمیمات را اجرا نمیکند و حتا وزرایی را که برای پاسخگویی به مجلس فراخوانده شدهاند، برای بیاعتبار کردن بیشتر این ارگان رژیم، از پاسخگویی به مجلس منع میکند.
تحقیری برای مجلس رژیم بالاتر از این نیست که وزیری را برای استیضاح به این ارگان فرا خواند، اما او از حضور در این جلسه امتناع ورزد.
