سی و هفتمین سالروز سیاهکل فرا رسیده است. در ۱٩ بهمن ۱٣۴٩ گروهی از انقلابیون کمونیست که آرمانشان سوسیالیسم و رهایی بشریت ستمدیده بود، با حمله مسلحانه به یکی از مراکز سرکوب و ستم رژیم سلطنتی شاه در سیاهکل، مبارزهای حماسی را آغاز نمودند که همچون ستارهای تابناک در جنبش کمونیستی ایران درخشید و جاودانه شد. فداییانی که حماسه سیاهکل را آفریدند، خود در یک نبرد نابرابر جان باختند. اما سنتی را از مبارزه آشتیناپذیر با نظم غیر انسانی حاکم پایه گذاشتند که با نام سیاهکل عجین شد.
به مناسبت سالگرد سیاهکل، تاریخچه کوتاهی را از سیاهکل و شکلگیری سازمان چریکهای فدایی خلق ایران تا مبارزهای که اکنون سازمان فدائیان (اقلیت) آن را ادامه میدهد، تهیه کردهایم، که طی چند برنامه برای شنوندگان صدای دمکراسی شورایی پخش خواهد شد.
شرایطی که سیاهکل بر بستر آن شکل گرفت
در پی کودتای ۲۸ مرداد سال ٣۲ و برقراری دیکتاتوری عریان رژیم شاه، دورانی از اختناق و سرکوب عنانگسیخته آغاز گردید. آزادیهای سیاسی به کلی برچیده شد. دو جریان عمدهی سیاسی تا به آن روز، یعنی جبهه ملی و حزب توده که نقش اصلی را در رهبری مبارزات تودهای داشتند، از اهمیت و جایگاهشان به شدت کاسته شد.
در جریان شکست جنبش ، حزب توده با خیانت رهبران حزب که ریشه در تفکر رفرمیستی و سازشکارانه آن داشت، تاثیر منفی بسیاری از خود بر جای گذاشت و جبهه ملی نیز هیچ حرفی برای گفتن نداشت. آنها در جریان شکست جنبش ملی به دلیل سیاستهای ناپایدار و سازشکارانه، مسئولیت مهمی برعهده داشتند.
