انقلابیون برای به زیر کشیدن قدرتهای سرمایهداری و استقرار نظمی سوسیالیستی، دنیایی بدون استثمار، فقر و نابرابری در تلاش و مبارزه اند.
در کوبا انقلاب شده است و این انقلاب را سوسیالیستی اعلام کردهاند.
مبارزه مردم ویتنام تحت رهبری حزب کمونیست به الگوی مقاومت در برابر قلدرمنشی و تجاوزات نظامی امپریالیسم آمریکا تبدیل شده است. فروپاشی نظام مستعمراتی امپریالیسم سرعت گرفته است.
کشورهای آفریقایی یکی پس از دیگری حلقههای زنجیر بردهسازی استعماری را در هم میشکنند.
مبارزات مسلحانه تمام کشورهای آسیای جنوب شرقی را فراگرفته است. در آمریکای لاتین تحت تاثیر انقلاب کوبا، جنبشهای چریکی در شهر و روستا گسترش یافتهاند.
این مبارزات به قلب جهان سرمایهداری، پیشرفتهترین کشورهای سرمایهداری نیز رسیده است.
در اروپا، سازمانهای مسلح چریکی در آلمان، ایتالیا، انگلیس، اسپانیا و یونان دست به عملیات نظامی میزنند. در ژاپن هم اوضاع بر همین منوال است. در خاورمیانه، در تعدادی از کشورهای عربی، نظامیانی که تحت تاثیر سازمانهای خردهبورژوایی چپ قرار دارند، رژیمهای دست نشانده را با کودتاهای نظامی سرنگون کردهاند.
جنبش مقاومت مردم فلسطین در اوج قدرت خود قرار دارد و سازمانهای مارکسیست و چپ نقش مهمی در عملیات مسلحانه برعهده دارند. در همسایگی ایران، در ظفار جنگ مسلحانه بر پا شده است. در ترکیه سازمانهای مارکسیست به تاکتیک تبلیغ مسلحانه روی آوردهاند.
