حذف رفسنجانی از دایرهی کاندیداهای انتخابات ریاستجمهوری، فردی که در دورههایی حتا بیش از خامنهای در حکومت اسلامی نقش داشته است، نه اقتدار حکومت اسلامی که نشانهی ناتوانی و ضعف مفرط حکومتیست که در بحرانهایی بیسابقه گرفتار آمده است. یکروز پیش از اعلام رسمی اسامی کاندیداهای “احراز صلاحیت شده” از سوی شورای نگهبان و در حالی که خبر رد صلاحیت رفسنجانی در میان حکومتیها پیچیده بود، علی مطهری نماینده مجلس گفت: “اگر هاشمی رد صلاحیت شود، اصل انقلاب و نظام زیر سوال میرود”. غلامعلی رجایی از اعضای سابق سپاه و از نزدیکان هاشمی نیز که یک روز پیش از اعلام صلاحیتها نوشته بود: “هاشمی شناسنامه انقلاب است و هیچ عاقلی مهر باطل به شناسنامه خود نمی زند”، روز بعد نوشت: ” به گمان من مهمترین خبرتلخ پس از ارتحال امام این خبر بود که با شگفتی دهان به دهان گشت: صلاحیت آیتالله هاشمی رفسنجانی برای شورای نگهبان احراز نشد!”.
وقتی افرادی هم چون مطهری و رجایی که پیوندهایی عمیق با نظام اسلامی دارند از زیر سوال رفتن حکومت و باطل شدن شناسنامهاش سخن میگویند، تنها میتوان بر پاره پاره شدن و عمق شکافهای درونی حکومتی انگشت گذاشت که غرق در بحران است و در نتیجهی بنبستی که به آن دچار شده، تنها یک راه، یعنی ادامهی سیاستهای کنونی، برایاش باقی مانده است. سیاستی که برپایهی سرکوب در داخل و تنش در سیاست خارجی استوار است و این سیاست را تنها کسی میتواند پیش ببرد که در هماهنگی کامل با خامنهای باشد. اما چرا رفسنجانی از نمایش انتخاباتی حذف گردید؟!
