پس از بروز علنی اختلاف میان خامنهای و احمدینژاد بر سر عزل یا ابقاء مصلحی وزیر اطلاعات که به شکافی عمیق در رأس قدرت حاکم انجامید، باند خامنهای با آغاز یک سلسله اقدامات و یورشهای فزاینده علیه باند احمدینژاد، فشار علیه شخص وی را نیز تشدید نموده است. احمدینژاد که تا پیش از این رویداد، در نزاعها و دعواهای درون حکومتی حرف اول را میزد و برندۀ هر منازعه بود، پس از آن و در موج حملات پی در پی رقیبان و تیرهایی که از هر طرف به سویش پرتاب شده و میشود، به شدت و به نحو بی سابقهایی در تنگنا قرار گرفته است. وی که در پرتو حمایتهای ولی فقیه، در طول شش سال ریاست جمهوری اش، نیمه سلطنتی برای خود برپا ساخته بود، تنها یک اقدام ولی فقیه کافی بود تا سلطنت وی درهم ریخته و پایان بگیرد. رئیس جمهور محبوبِ نظام و مورد حمایت بی چون و چرای رهبر حکومت، اکنون نه فقط “اقتدار” واعتماد به نفس خود را از کف داده است و به نوعی فلج و انزوا دچار گشته، بلکه عملاً به اتخاذ موضعی انفعال آمیز و تسلیم طلبانه دچار گشته است.
در جریان همین حملات فزاینده اصول گرایان طرفدار خامنهای است که باند احمدینژاد امروز به سوء استفاده از “بیت المال” متهم شده و از آن به عنوان جریان “انحرافی”، “فاسد” وقدرت طلب یاد میشود. در همین رابطه است که اسناد جدیدی از سوء استفادههای کلان مالی عناصر دولتی و نزدیکان احمدینژاد انتشار یافته است. این اسناد اگر چه تنها بخشی از سندهای موجود در مورد دزدیها و سوءاستفاده مقامات دولتی است که انتشار علنی یافته است، با این وجود همین اسناد نیز، عمق فساد دولتی و تبهکاری اقتصادی مقامات و مسئولین دولتی را که با استفاده از موقعیت و نفوذ خود، دهها میلیارد تومان از ثروتهای جامعه را مفت و مجانی به جیب زدهاند، برملا میسازد.
یکی از شگردهای راهزنانه و شناخته شده مقامات دولتی این است که با ایجاد و ثبت شرکتهای خصوصی، پروژههای بزرگ مالی و اقتصادی را به همین شرکتهائی که خود تأسیس نمودهاند واگذار میکنند و این شرکتها نیز در اجرای اینگونه پروژهها از حمایتها و امتیازات گوناگون دولتی از جمله وامها و کمکهای مالی و امتیازت دیگری نظیر آن بهرهمند میشوند و سودهای بسیار هنگفتی را به جیب میزنند. شرکت “سرمایه گذاری میراث فرهنگی و گردشگری ایران” (سمگا) که در سال ۸۸ توسط اطرافیان اسفندیار رحیم مشائی تاسیس گردید و به ثبت رسید، یکی از همین شرکتهاست که از حمایتهای ویژه دولت برخوردار بوده و توانسته است قراردادهای بسیار بزرگی را نصیب خود سازد. روال شکلگیری و تأسیس این شرکت نیز بدین گونه بوده است که یک مقام دولتی (جهان گیری) از یک سازمان دولتی (سازمان میراث فرهنگی و گردشگری) جدا میشود و شرکت خصوصی “سمگا” را تأسیس میکند.
در جریان همین حملات فزاینده اصول گرایان طرفدار خامنهای است که باند احمدینژاد امروز به سوء استفاده از “بیت المال” متهم شده و از آن به عنوان جریان “انحرافی”، “فاسد” وقدرت طلب یاد میشود. در همین رابطه است که اسناد جدیدی از سوء استفادههای کلان مالی عناصر دولتی و نزدیکان احمدینژاد انتشار یافته است. این اسناد اگر چه تنها بخشی از سندهای موجود در مورد دزدیها و سوءاستفاده مقامات دولتی است که انتشار علنی یافته است، با این وجود همین اسناد نیز، عمق فساد دولتی و تبهکاری اقتصادی مقامات و مسئولین دولتی را که با استفاده از موقعیت و نفوذ خود، دهها میلیارد تومان از ثروتهای جامعه را مفت و مجانی به جیب زدهاند، برملا میسازد.
یکی از شگردهای راهزنانه و شناخته شده مقامات دولتی این است که با ایجاد و ثبت شرکتهای خصوصی، پروژههای بزرگ مالی و اقتصادی را به همین شرکتهائی که خود تأسیس نمودهاند واگذار میکنند و این شرکتها نیز در اجرای اینگونه پروژهها از حمایتها و امتیازات گوناگون دولتی از جمله وامها و کمکهای مالی و امتیازت دیگری نظیر آن بهرهمند میشوند و سودهای بسیار هنگفتی را به جیب میزنند. شرکت “سرمایه گذاری میراث فرهنگی و گردشگری ایران” (سمگا) که در سال ۸۸ توسط اطرافیان اسفندیار رحیم مشائی تاسیس گردید و به ثبت رسید، یکی از همین شرکتهاست که از حمایتهای ویژه دولت برخوردار بوده و توانسته است قراردادهای بسیار بزرگی را نصیب خود سازد. روال شکلگیری و تأسیس این شرکت نیز بدین گونه بوده است که یک مقام دولتی (جهان گیری) از یک سازمان دولتی (سازمان میراث فرهنگی و گردشگری) جدا میشود و شرکت خصوصی “سمگا” را تأسیس میکند.
