این واقعیت را هیچ کس نمیتواند انکار کند که در یک سال گذشته در حالی که دستمزد و حقوق اسمی کارگر و زحمتکش ثابت باقی ماند، هفته به هفته و ماه به ماه، بهای کالاهای مورد نیاز روزمره، جهشوار افزایش یافت تا جایی که در ماههای پایانی سال، به ویژه با سقوط رسمی ارزش ریال، نرخ تورم به ۴۰ درصد رسید. یعنی در واقعیت، دستمزدها در همین حدود کاهش یافت و سطح معیشت کارگران به نحو هولناکی سقوط کرد. این بدان معناست که اکثریت بزرگ مردم ایران حتا در مقایسه با سال قبل از آن فقیرتر شدند و شکاف فقر و ثروت در جامعه ایران عمیقتر شد.
با این همه، سران شیاد جمهوری اسلامی که از طریق سیاستهای اقتصادی خود، این وضعیت اسفبار را برای توده زحمتکش به بار آوردهاند، ادعا میکنند که نه فقط وضعیت مادی و معیشتی مردم وخیمتر نشده، بلکه بالعکس سطح رفاه توده مردم افزایش یافته است.
