به رغم این که رژیم دیکتاتوری حاکم بر ایران، همواره کوشیده است، مانع از برگزاری این روز بزرگ تاریخی گردد، اما کارگران حتا در دشوارترین شرایط، کوشیده‌اند، ولو با تشکیل جمع‌های کوچک‌تر اول ماه مه را جشن بگیرند.
در هفته‌ای که گذشت، کارگران در تدارک چگونگی برگزاری مراسم اول ماه بودند. اطلاعیه‌ها و بیانیه‌های متعددی از سوی تشکل‌های صنفی مستقل کارگران و سازمان‌های کمونیست و چپ، انتشار یافت که ضمن دعوت از توده‌های کارگر برای برگزاری جشن اول ماه مه، به طرح خواست‌های سوسیالیستی کارگران و مطالبات فوری آن‌ها پرداختند.
۷ تشکل مستقل صنفی کارگران، قطعنامه‌ی مشترکی انتشار دادند. این قطعنامه با تأکید بر خصلت ضد سرمایه‌داری روز اول ماه مه می‌گوید: “اول ماه مه، روز جهانی کارگر، روز اتحاد و اعتراض جهانی کارگران به ستم و نابرابری نظام سرمایه‌داری است. این روز، یادآور مبارزات کارگران جهان برای دستیابی به حقوق انسانی‌شان است. کارگران ایران، همراه با کارگران جهان، این روز را گرامی می‌دارند و هر ساله در اعتراض به شرایط غیر انسانی خود در این روز گرد هم آمده و به هر طریق برای به دست آوردن حقوق حقه‌ی خود فریاد برمی‌آورند.”
